terug naar huis

Juli 2006

Start
Zodra we starten van het Oeverkruid, de caravan basis, begint de vakantie. Een bekend gezegde aan de Rensumaheerd. Het was al warm onderweg. Steeds boven de 30 graden.  Omdat volgens de ANWB en vele andere media de wegen in Nederland hoofdzakelijk gestremd en vol waren, namen we de route door Duitsland. Via Nieuwe Schans, Neuschanz, reden via de A31 naar Luxemburg. Natuurlijk moesten we net tanken.

We deden Villey Le Sec weer aan. Zeer drukkend warm, het leek Nederland wel.

Daarna door Eva(van de TomTom) geleid naar een camping in de Jura. Mesnois. Leek eerst leuk,maar ja dan de details. 's Avonds afwassen was er niet bij. Het licht ging niet meer aan. Voor het geld hoefden ze het niet te laten. Knap duur. € 32,50 per nacht.  Er stond een bord met MTB parkoersjes. Maar de receptie wist er niets van waar ze begonnen. Dus met TomTom er naar toe. Werkte perfect. Daarna waren de parkoersjes erg goed aangegeven. En mooi ook nog.
Zelfs Daan moest af en toe van de fiets, dus dan is het echt steil. De afdalingen waren ook steil (20%) en over smalle geultjes. Dit gebied is wel een aanrader voor de MTB. De camping dus niet. (Veel huisjes, veel kak)












Toch nog cultuur op vakantie.


MTB pak bij Intersport, Sjors is er klaar voor.


Dus snel door naar de Dr
ôme.
Du Pont d'Espenel. Waren we al eerder. Lekker simpele camping. Prachtige omgeving. Rivier voor de liefhebbers direct aan de camping. Springen van de rotsen. Allemaal prachtig. Sanitair was niet verbeterd, de prijzen nagenoeg niet verhoogd € 21. Wat wil je nog meer.
Het was weer erg gezellig op de camping, dat moet ook wel met 90% Nederlanders. De hangplek voor de jeugd was als vanouds de pingpongtafel en de rivier.
Goed gekoelde blikjes bier werden meegegeven aan de hangers.

Een paar fietsers in de Drôme.

Er werd gekanood, gefietst (prachtig gebied, bedankt Theo en Pim en Daan voor de gezellige tochten, fietstips, terrasjes, we doen het nog eens), kanovaarders nat gegooid (de meesten vonden het geweldig, sommigen waren wat geïrriteerd). Na het kanoën werd er van de muur gesprongen en nog eens.  En er werd weer gesprongen (Héric). En Lotte hield er niet van gefilmd te worden.
Ook goed MTB gebied, maar erg zwaar door de grote hoogteverschillen en gevaarlijke afdalingen.
Ons verblijf werd zelfs verlengd met 2 nachten. Montrose moest langer wachten op onze komst.

Terug naar MontRose.
Al standaard sinds een jaar of 11.
Er was wel het een en ander veranderd. Veel meer mobile homes, stacaravans dus, erbij gekomen. Aantal kampeerplekken is gereduceerd tot 18. Deze worden waarschijnlijk volgend jaar ook weer volgeplet met mobilehomes. Financieel vast aantrekkelijker, maar een stuk minder gezellig. (Sorry maar Annelies, Richard en Erik en Yvon, waren natuurlijk wel erg gezellig, ook al waren jullie dan huisjesbewoners).
De bar had zijn prijzen sinds vorig jaar aangepast en verlaagd naar € 2 per pilsje. Nog erg prijzig voor een 25cl Kronenburgje.
De sfeer was niet meer zoals het was. Hoeft ook niet altijd top te zijn. Wel was er een topbezetting bij Karaoke.

De hangplek was natuurlijk weer in de speeltuin.
Een nieuwe groet werd geoefend door Viccetor en Daan.  De gardien hield als altijd een oogje in het zeil.
Er werd buiten geslapen.
Het was warm tot zeer warm in het begin.
Weer gefietst door Jacques, Theo, Pim, Daan en Jan.
De tochten liepen op tot 109 kilometer met stevige beklimmingen en vergezichten (Le Pin bijvoorbeeld).
Door Jan werd de Col de FontFroid twee keer tegen de wind in bedwongen. Koud was het daar ook nog.

De Rodenbergs en Wierenga's kwamen nog langs.

Natuurlijk moesten de gebruikelijke excursies worden gehouden: strand (zwemmen), witte rotsen (Mourèze), Hérault, (zwemmen), bergwater (gedronken), Héric (zwemmen en springen van de rotsen), Aqualand (zwemmen), Aldi, Liddl, Champion, Intermarché, Auchan.

De Lunter family was er natuurlijk allang. Stonden op het voetbalveld. We voelden ons net thuis als aan de Rensumaheerd. Hoe zou dat toch komen.

De foto's en alle andere beelden zullen voor zich spreken.



Terug
Op de terugweg de municipal Prémery aangedaan. Een hele rustige doorgangscamping. Prima prijs, prachtige, grote douches met veel haken, spiegel, shampoo. De wc's voorzien van pleepapier. Wat wil je nog meer.
We bleven er een dag extra. Daan en Jan vonden parkoersjes op 15 kilometer van de camping, na een tip van de receptie. De parkoersjes varieerden in lengte van 7 tot 95 kilometer. We zochten een uit, maar het was vaak zoeken naar de goeie bordjes. Uiteindelijk werd de ronde van 17, 38 kilometer. Maar het was mooi. Hele diepe geulen, gelukkig helemaal droog, bramenstruiken voor de echte krassen op armen en benen.


Vrijdags weer naar huis. Om 7 uur op. Via Tomtom naar Luxemburg. Daar natuurlijk tanken, hoewel het bijna niets scheelt. Wist je trouwens als je de noodstop er per ongeluk af rijdt bij een tankstation dat alles stilligt en dat bijna iedereen baalt?

Macdonalds is in ieder geval nu van de kaart. Het is nu de Burgerking. Een triple Whopper maxi is wel het summum. En je krijgt er nog sla bij ook! In Duitslang staan ze gewoon langs de snelweg. Wel superdruk, maar wel de moeite waard.

Ik hoop dat iedereen net zo'n geweldige en warme vakantie heeft gehad als wij.
Groeten aan iedereen en tot volgend jaar.
 

De fotoreportages:
Roeters

Rodenberg
Wierenga
Lotte
Anderen

Uitgebreidere campingrecensies

terug naar huis