terug naar huis

Juli 2007
(Bezetting: Geertje, Jan en Sjors, Daan had het te druk met feesten, nee niet fietsen)
(en voor het eerst in 13 jaar niet naar MontRose!!)

De grote zomervakantie.

Sézanne.
Altijd een feest om daar heen te kunnen. Aantrekkelijk geprijsd. Altijd plaats. Met grote liefde wordt alles verzorgd. Complimenten voor de baas die altijd met de deur van de auto open rijdt, de boel uitstekend verzorgt en uiterst vriendelijk is.

Gannat.

Na een lekke band van de auto en het supersnel verwisselen hiervan, dankjewel Sjors, kwamen we in Gannat terecht. Leuke doorgangscamping. Netjes. Alleen raar dat bijna alle w.c.'s tegelijk dicht gingen en ik moest zo nodig! Rare mensen die Fransen.

De lekke band werd verwijderd. Dat was niets meer. C'est mort!!
We bleven nog een dag extra in Gannat. Het kwam goed uit: zaterdag zou weer zwart worden. Dus zeer druk.
De fietsers kwamen hier voor de tweede keer in actie. Sterke snelheden werden gehaald op een recht stuk vlakbij de camping. 75 km per uur. Was erg hard voor Sjors en Jan.

Daarna naar
Pont d'Espenel (met grote dank aan de gastschrijfster!)
Rare mensen die Nederlanders. Komt er één, dan is binnen de kortste keren de hele camping vol met Nederlanders. Voertaal wordt Nederlands. Gezelligheid weer troef. En veel mensen uit het zelfde gebied: Groningen, dat wist de campingbaas wel, daar komen heel veel mensen weg (Gronings). En niet te vergeten: de Friezen waren er ook! En de IJselsteiners natuurlijk.

En dan zie je daar ook nog even heel wat bekenden: Asterix , Bert Visscher, de Duitse leraar van de Bie, de broer van Theo (Broeren), prinses Diana (sorry ), koningin Beatrix (filmpje), Rasmussen (zonder Epo), George Clooney,  Hanneke Groenteman ,de Utregters, het olifantje en nog veel meer. Kortom we waren op Pont d'Espenel, in de Drôme. 

Na de korte inschrijving werd Geertje herkend: ze was beroemd geworden via de Roeters site. De e-mail correspondentie tussen Marga, koningin, en Jan had vruchten afgeworpen. We maakten live kennis!  Na een paar Kronenburgertjes en rosétjes bleek dat de omschrijving van de camping niet helemaal voldeed aan de verwachtingen: er werd geen woord gerept over de aangrenzende weg. Bij deze een correctie en natuurlijk mijn oprechte excuses over deze onvolkomenheid in de recensie.
De ervaringen van Marga en Asterix volgen nog.

Er werd weer gekanood, gemountainbiked, gefietst op de weg (Jordi en Sjors en Jan, allemaal de Chaudière in één keer gehaald!), de excursie naar de waterval staat vast op het programma en elke avond was het rivierstrandje verboden gebied voor alles boven de 20 jaar.
Stenen uit de rivier werden beschilderd en fietsen met een beschermengel!

Politie op de camping.
Onze achterbuurdames, Marieke en Stefanie, waren enkele dagen op stap in Marseille. De tent was onbewoond en de politie kwam polshoogte nemen. De hele camping was in de war. Gelukkig waren ze de volgende dag terug. Met bonbons voor de meest bezorgde campinggasten en de campingbaas. (Zie je wel die Groningers zijn best aardig).

Verder was de camping hetzelfde als vorig jaar. Alleen veel voller. De w.c.'s konden het nauwelijks aan. Douches zijn nog steeds prima. De prijs aangenaam. De rivier blijft trekken.

Groeten aan Marga (filmpje), Marga, Mark, Jordi, Gini, Sander, Guido en de Friezen(familie Jansma) en Serge (de campingbaas). Dank jullie wel voor de gezelligheid. We doen het nog eens over met z'n allen.

Na 12 dagen en een hevig afscheid trokken de Roetersen verder.
We hadden een afspraak met onze veel geprezen buren: de Lunters van de Rensumaheerd.

Bormes
We gingen verder naar het zuiden, of het niet warm genoeg was. Via de moderne communicatiemiddelen, de telefoon, hielden we contact en kwamen op de camping in Bormes aan. De camping heet Manjastre. De caravan werd met de trekker op de plaats gezet.
Het was er goed warm. En er was plaats voor 1 nacht. Prijzig. Zwembad mocht alleen betreden worden door mensen met strak zittende zwemkleding, in Frankrijk maillot genoemd. De heren Huub en Sjors vonden dat maar niks en staakten de zwembad interesse.
Afwassen 's avonds moest helaas met een lampje boven op het hoofd, want de lampen van de afwasplaatsen waren al vroeg gedoofd. (Jammer hoor).

De volgende hele dag rondrijden en een nieuwe camping zoeken. We kwamen in Callas terecht. Er was nog plaats op toekomstige bouwterreinen van de Mobil Homes. Een Franse epidemie die de campings om zeep proberen te helpen. Maar wij vermaakten ons prima. Het zwembad alleen weer alleen voor maillots, dus maar een dagje strand. Via Cannes. Glazenwassers bij de verkeerslichten trokken alle aandacht en de schrijver dacht dat zijn mobiel (dus TomTom) gestolen was. Gelukkig was dat niet zo en konden we verder naar het strand. Prachtig strandje. zie hiervoor de foto's van Sjors.

De stoet trok na een paar dagen Callas verder.
Nu richting Lac de Ste Croix, bij de Gorges du Verdon. Wat een prachtig gebied! Zeer veel campings, we kwamen op St. Clair terecht bij
Moustiers.

Het is een camping voor de schaduwliefhebber. Er zijn veel plekken waar je de zon de hele dag niet ziet . Als je ervan houdt is het natuurlijk geweldig. Voor sommigen komt het wat depressief over en dat heeft zijn weerslag op de mens. Verder was de camping niet geweldig duur, maar er was ook geen zwembad of restaurantje bij. Wel was de receptie uiterst vriendelijk. Alle plekken waren direct weer vol als er mensen vertrokken.
Het mooiste is natuurlijk de omgeving. Het Lac de Ste Croix is op een kilometer of 3. Kun je lekker zwemmen en waterfietsen. Verder ligt de camping echt aan het kruispunt van de wegen om de Canyon van de Verdon heen. Het is een prachtige omgeving, zie de foto's van, alweer, Sjors o.a. Aan te raden is bij Palud de Route des Crètes te volgen (D23). Voor zowel de fiets en auto is dit een prachtige route, niet druk en veel prachtige uitzichtplaatsen. 

Na enkele dagen werd de groep uitgebreid met de Wieringa's en Rodenbergs. Bij wijze van verrassing kwamen Annemarie en Daan ook mee.

Er werden weer diverse excursies gedaan, nadat Jan eerst voorgefietst had. (De Bulls deed het geweldig, Bulls rules zeggen de fietsers onder elkaar!).
Jacques had spijt dat hij zijn Gazelle niet mee had, anders had hij die 16% met twee vingers in de neus naar boven gereden.

Er werd nog behoorlijk gewaterfietst.

Na enkele dagen was de maat wel vol op de camping en vertrokken we met z'n allen nog een keer naar Espenel. De Lunters namen afscheid en wilden nog Parijs zien.

Op camping Pont d'Espenel was nu weer ruimte genoeg. Maar we misten de IJselsteiners. Het weer werd wel minder, maar dat gaf natuurlijk weer ruimte voor excursies. Gezien de Rodenberg snelheid, hadden we in een dag de Chute de la Druise, de Chaudière, de Aldi, de Intermarché en de 800 jaar oude boom gezien.

De rivier was 's avonds verlaten. Hoewel er nog steeds bekenden rondliepen van vorige verblijf. Zelfs Daan werd nog herkend van het jaar daarvoor en daarvoor.
Helaas werd het weer wat slechter. We zagen de bergen verdwijnen achter de wolken en besloten te vertrekken op donderdag.

Onderweg werd het zelfs op een gegeven moment 9 graden. Dat werd toch te erg en werd er, na een stop ergens in Duitsland, bij een MacDo, in een keer terug gereden naar Stad. (Groningen dus).

Volgend jaar staat weer Pont d'Espenel op het program!

En dan hier een uitgebreide fotoreportage, let op, in een dia show (zelf doorklikken!)

Joke
Sofie
Sjors
Espenel
Huub (komt nog)
Marga
Bert (komt nog)
 

Uitgebreidere campingrecensies

terug naar huis