2005, 11 september.

Geen neerstortende Osama's en Al Qaida's, maar gewoon een reünie in Tynaarlo.
De pot is ondertussen gedeeltelijk gespekt. De wanbetalers krijgen op korte termijn Osama op hun dak. De terreurdreiging heeft de kranten al gehaald.
De familie uit Amersfoort en Groningen kwamen tegelijk aan.
Op verzoek was er kippesoep en natuurlijk stond er ook mokkataart op het hoofdmenu. Koffie, borrels, nootjes, salades, het kon niet op. En niet te vergeten de warme hap voor de lange reis terug: patat met kroketten, klaargemaakt door de chefkok himself.

De wandeling ging dit keer rond de ijsbaan, we wisten dat nog van vorige keren, want de reisleider gaf wederom weinig uitleg. Enkele kreten mochten we wel opvangen: "alleen voor de neuk" en "vriendjes van Henk Koop". Of daar een verband tussen zat hebben de regisseur en ik niet kunnen ontdekken.

Het is jammer dat de film nog niet volledig op de site kan, want het is, op aanwijzingen van de enige echte regisseur, een indringende reportage van de wandeling geworden. Milieu-aandachtspunten en diepte-interviews wisselden elkaar in hoog tempo af. Als de ruimte het toelaat op de site zullen we deze film aan het grote publiek  tonen.

Tijdens de verfrissende wandeling, na de ijsbaan maakten we een rondje rond de zwemplas, zagen we toch dat mensen gewone rijke mensen ook een bladblazer gebruiken om hun straatje schoon te vegen. We waren wederom onder de indruk. Eveneens waren we onder de indruk van het door de jeugd van Tynaarlo zelf, door middel van lege flessen, aangekochte eilandje met trapje midden in de zwemplas.
Het gaat dus goed in Tynaarlo stad.

In 2007 mogen we er weer zijn, Osama en Al Qaida dienende.

Hieronder een uitgebreide foto-reportage van Dè dag, met kunstzinnige vlakvulling.

Met dank aan de regie (Berry zelf) en medefotograaf (Rogier).

Uw eigen, bijna niet meer, gehandicapte verslaggever.

   
 

2005, 18 juni

Het is geen Markelo geworden in verband de nog steeds onwelwillende linkerarm van jullie reporter. (Er moest na de val op 4 mei toch nog een stukje bot vastgeschroefd worden).  De welwillende familie versleepte het
kampeermiddel

naar zijn plaats. Het feest mocht in Schipborg, de Vledders, beginnen.


Camping.
De camping is ruim voorzien van 3 trekkershutten, speciaal gereserveerd voor degenen die al gewend waren aan deze vorm van overleven. Er is een meertje bij om in te zwemmen (bij voorkeur bij mooi weer). Er is een winkeltje, maar belangrijker is de cafetaria die de hele camping van patat en ijs voorziet.

Voorbereidingen. De voorbereidingen werden op vrijdagavond getroffen, door de families uit Beyum en Tynaarlo. Vrijdagsavond werd de rust wreed verstoord door de kantoorgenoten van uw reporter. Al gauw was de Grand Marnier en de koffie op.

Volgende dag.
Volgens het schema zou Amsterdam toch makkelijk om 1 uur kunnen arriveren. Helaas bleek de Volvo minder storingsgevoelig dan gedacht. Gestrand in Tynaarlo. De hulpdienst kwam opdraven in het stralende weer (toch al gauw 28 graden). De ANWB liet niet lang op zich wachten en het vervangend vervoer stond voor de deur. De Volvo werd afgevoerd en in Amsterdam afgeleverd.

De traditionele bbq. Er werd weer scherp ingeslagen, nu bij onze Heijn. Er mocht afgeweken worden van de Aldi in dit speciale geval.
Vooraf werd er nog even sportief gedacht.
Henk is volop in training voor zijn pas aangeschafte mountainbike en testte even een helmpje. Dus beste familie, Henk wil een helmpje op zijn verjaardag. Dan kan hij goed los met de mountainbike.
Er zijn ook mensen die van patat houden. Komen vaak uit Amsterdam.
Water- en denneappelgevecht (filmpje 1,4 mb)

De gehandicapte van de week. Let op het uiterst fraaie en stoere litteken.
Ook was in ons midden een verse diploma A zwemdiploma bezitster.

Nachtzwemmen. Onder leiding van met de meeste zwemdiploma's uitgeruste Roeters, hij kan het alleen niet meer bewijzen want alle diploma's liggen ergens op de zeebodem, volgde er een excursie naar het meertje.

   

Na de volgende dag alweer een nieuwe, heel erg warme dag.

Let op vallende Jan bij de ontbijttafel.


Alles werd met grote zorg afgebroken. De Beyerland werd in Beyum afgeleverd door de man met de helm.

We zien elkaar weer in september. De pot wordt dan weer voorzien van €100 per persoon, zodat we weer een jaartje vooruit kunnen. Het familietreffen is in september met als locatie Tynaarlo. (Het is daar fijn stranden).


2005, 20 maart zondag.

Kattenbroek stond helemaal open voor de grote Roeters reünie.
Van heinde en verre stromen ze dan weer toe. Groningen, Tynaarlo (weer als eerste), Amsterdam.
Om geen teleurgestelde gezichten te zien had de organisatie heel handig de mokkataart in een slagroomtaart gestopt.
Een Amsterdammer mocht zich verheugen in een stuk slagroom, maar gelukkig bleek deze gevuld met mokka.
Culinaire hoogstandjes dus weer van de Hema.

Er was ook nog een heerlijke huisgemaakte soep. Heel vullend met veel room.

Na het uitwisselen van de laatste nieuwtjes moest de jeugd weer opgespoord worden. Iedereen heeft dan een mobieltje, maar meenemen of aanzetten, ho maar. Dus die krijgen straf.

Onze traditionele excursie ging in een stralende zon langs architectonische staaltjes van kunst en cultuur. Natuurlijk had niet iedereen daar oog voor.

We kwamen aan op het Middeleeuwse erf.
Een nederzetting nagebouwd met echte middeleeuwers die rondliepen.
Varkens niet voeren, ze bijten.
Gevechten op leven en dood.
Pijl en boog schieten.
Het ging er als een echte nederzetting tekeer.
Niet iedereen had gevoel voor de acties van de artiesten.

 

De ontvangst

 
detail van de feesttafel

 
zonder meniscus
(die man rechts op de foto)
sfeerplaatje in Amersfoorts huis
nog een sfeer
eikel met hand voor de camera
nog een eikelzoeker
bijna pasen, dus eieren
geplunderde tafel
weer op de voorgrond, lijkt wel de wethouder van Juinen
overzicht middeleeuwen
hajo, mayo in de middeleeuwen
onverzadigbaar
 
   

Over 3 maanden is de pot weer vol en zal er gekampeerd moeten worden. Ons eerste doel is dan waarschijnlijk Markelo. Voor elk wat wils. Bos, zwembad, skatebaan, mountainbiken, bbq, tv paal, voetballen.
Weekend 19 juni dus vrijhouden!! Regenkleding is niet nodig in Markelo, daar schijnt altijd de zon.